Far­by wklęsło­drukowe mają niską lep­kość, która umożli­wia im łatwy przepływ z kała­marzyków wygrawerowanych na cylin­drze (formie drukowej). Takie far­by są określane jako far­by ciekłe.

Krót­ka dro­ga pomiędzy kała­marzem far­bowym a podłożem drukowym umożli­wia zas­tosowanie roz­puszczal­ników o niskiej tem­per­aturze wrzenia, które szy­bko odparowu­ją. Far­by te charak­teryzu­ją się sto­sunkowo dużą zawartoś­cią roz­puszczal­ni­ka i niższą kon­cen­tracją pig­men­tu.

Wyróż­ni­amy far­by wklęsło­drukowe wodor­oz­cieńczalne, które charak­teryzu­ją się brakiem połysku i far­by roz­puszczal­nikowe, które dają połysk.

Ponieważ for­ma drukowa jest wyko­nana z met­alu, to far­ba może zaw­ier­ać silne roz­puszczal­ni­ki, umożli­wia­jące uzyskanie dobrej przy­czep­noś­ci far­by do powierzch­ni sztucznych. Roz­puszczal­ni­ki mogą być tak silne, że far­ba właś­ci­wie zatraw­ia powierzch­nię tworzyw sztucznych.

Ze wzglę­du na rodzaj wykony­wanej pro­dukcji poligraficznej i rodzaj podłoża drukowego, far­by wklęsło­drukowe dzieli się na far­by ilus­tra­cyjne, opakowan­iowe i deko­ra­cyjne.

Far­by wklęsło­drukowe utr­wala­ją się przez odparowanie lot­nego roz­puszczal­ni­ka. Roz­puszczal­nikiem tych farb jest tolu­en.

Do drukowa­nia ban­knotów, znaczków pocz­towych i druków biurowych stosowany jest wklęsło­druk z formy stalowej i uży­wa się przy tym zde­cy­dowanie gęś­ciejszej far­by (ale w dal­szym ciągu charak­tery­zowanej jako ciekła)

Zwo­jowe maszyny wklęsło­drukowe są uży­wane do drukowa­nia wysokon­akład­owych mag­a­zynów i kat­a­logów, etyki­et, obwolut, papierów do pakowa­nia prezen­tów, tek­styliów, linoleum i innych pro­duk­tów.

Wklęsło­druk arkus­zowy jest uży­wany tylko do drukowa­nia nielicznych mate­ri­ałów ilus­tra­cyjnych i pro­duk­tów wyma­ga­ją­cych ścisłej kon­troli bar­wy takich jak pudeł­ka na kos­me­ty­ki.

Roz­puszczal­nikowe far­by wklęsło­drukowe będą domi­nowały we wklęsło­druku pub­lika­cyjnym tak dłu­go, jak dłu­go przepisy doty­czące ochrony środowiska będą pozwalały na powszechne stosowanie tolu­enu. Aby zaczę­to uży­wać farb wod­nych, tolu­en powinien zostać wye­lim­i­nowany. Far­by wodne wol­niej schną, odd­zi­ału­ją na papi­er i są droższe.

Pytania sprawdzające wiedzę:

  1. Ze wzglę­du na kon­sys­tencję jak scharak­teryzu­jesz far­by wklęsło­drukowe?
  2. Wymień rodza­je farb wklęsło­drukowych ze wzglę­du na ich skład i powiedz jakie są między nimi różnice.
  3. Wymień rodza­je farb wklęsło­drukowych ze wzglę­du na zas­tosowane podłoże.
  4. Z jakiego mate­ri­ału jest wyko­nana for­ma drukowa we wklęsło­druku?
  5. Wyjaśnij dlaczego moż­na stosować silne roz­puszczal­ni­ki we wklęsło­druku oraz jakie to daje korzyś­ci drukowe?
Opracowano na podstawie:
  1. Nel­son R. Elder “Co drukarz powinien wiedzieć o far­bach?”
  2. Pra­ca zbiorowa “Poligrafia. Sztu­ka. Tech­ni­ki. Tech­nolo­gie”