Krój i wielkość pisma w tabelach

  1. Jed­nakowy krój pis­ma w całej tabeli i gen­er­al­nie we wszys­t­kich tabelach pojaw­ia­ją­cych się w dziele
  2. Krój pis­ma w tabeli może być taki sam jak krój pis­ma uży­ty do złoże­nia tek­stu głównego. Dopuszczal­ny jest inny krój jed­nak nie może on być podob­ny do kro­ju pis­ma tek­stu głównego
  3. Licz­by w tabeli mogą być złożone cyfra­mi zwykły­mi lub nautycznymi.(Zdjęcie numer 01)
  4. Stopień pis­ma uży­ty do złoże­nia liczb w tabeli może być taki sam, jak stopień pis­ma uży­ty do złoże­nia tek­stu głównego lub mniejszy
Zdję­cie nr 01

Rozmieszczenie tabel

  1. Przy przenosze­niu częś­ci tabel na następ­ną stronę, nad prze­nie­sioną częś­cią pow­tarza się jej numer i tytuł i doda­je w naw­iasie „ ciąg dal­szy” lub skrót „cd.” W prze­nie­sionej częś­ci pow­tarza się główkę
  2. Jeżeli tabela umieszc­zona poprzecznie zaj­mu­je kolum­ny na rozwar­ciu, w jej drugiej częś­ci na stron­ie nieparzys­tej nie pow­tarza się numeru i tytułu tabeli

Tytuły i numeracja tabel

  1. Tabe­lom nada­je się tytuły. Po tytule tabeli nie staw­ia się krop­ki
  2. W tytułach tabel nie uży­wa się określeń „ilość” i „licz­ba”
  3. Tabele numeru­je się za pomocą liczb arab­s­kich
  4. Numer­ac­ja wielorzę­dowa tabel wyglą­da następu­ją­co: pier­wsza licz­ba oznacza numer rozdzi­ału, następ­nie staw­ia się krop­kę i drugą liczbę oznacza­jącą kole­jny numer tabeli w obrę­bie rozdzi­ału

Kierunek tekstu w boczku i główce

  1. Tek­sty w głów­ce ustaw­ia się poziomo
  2. Dopuszcza się pio­nowe ustaw­ie­nie tek­stu w głów­ce, gdy pozy­c­je głów­ki są wąskie i zaw­ier­a­ją dużo treś­ci ( z wyjątkiem częś­ci głów­ki objaś­ni­a­jącej boczek tabeli, w której tek­sty ustaw­ia się zawsze poziomo)
  3. Dopuszczalne jest ustaw­ian­ie tek­stu pio­nowo i poziomo w jed­nej głów­ce
  4. Tek­sty w boczku ustaw­ia się poziomo
  5. Dopuszcza się pio­nowe ustaw­ie­nie tek­stu w boczku, gdy zna­j­du­je się w nim objaśnie­nie treś­ci zna­j­du­jącej się w kilku rubrykach poziomych
  6. Dopuszcza się ustaw­ian­ie tek­stów w jed­nym boczku pio­nowo i poziomo

Umieszczanie tekstu w boczku i w główce

  1. Tek­sty w głów­ce ustaw­ione poziomo umieszcza się pośrod­ku pozy­cji głów­ki (cen­tru­je się w pio­nie i poziomie) (Zdję­cie numer 1)
  2. Dopuszcza się umieszcze­nie tek­stów w głów­ce od lewej strony pozy­cji głów­ki. (Zdję­cia numer 2 i 3)
  3. Tek­sty w głów­ce ustaw­ione pio­nowo wyrównu­je się w lewo, z zachowaniem pół­fire­towego odstępu od linii pod­kreśla­jącej główkę. (zdję­cia numer 2 i 3)
  4. Tek­sty w boczku ustaw­ione poziomo umieszcza się od lewej strony pozy­cji boczku
  5. W tabelach z lini­a­mi odstęp tek­stu od linii z lewej strony boczku powinien wynosić co najm­niej pół fire­tu
  6. W tabelach bez linii tek­sty w boczku skła­da się od brzegu boczku ( bez odstępu)
  7. W boczkach jed­nowier­szowych wier­sze moż­na uzu­pełnić krop­kowaniem. (Zdję­cie numer 3)
  8. W boczkach wielowier­szowych pier­wszy wier­sz umieszcza się od brzegu ( w tabelach z lini­a­mi z uwzględ­nie­niem stosowanego odstępu) następ­ne wier­sze wci­na się w jeden firet. Ostat­ni niepełny wier­sz moż­na uzu­pełnić krop­kowaniem. (Zdję­cie numer 4)
  9. Tek­sty w boczku ustaw­ione pio­nowo umieszcza się pośrod­ku pozy­cji boczku (cen­tru­je się w pio­nie i w poziomie)
Zdję­cie nr 1
Zdję­cie nr 2
Zdję­cie nr 3
Zdję­cie nr 4
Zdję­cie nr 5
Zdję­cie nr 6

Umieszczanie danych w pozycjach rubrykowych

  1. W pozy­c­jach rubrykowych tek­sty jed­nowier­szowe należy wyśrod­kować w poziomie
  2. Wszys­tkie tek­sty wielowier­szowe wyrównu­je się do lewego mar­gin­e­su lub sto­su­je się pełny jus­tunek
  3. W przy­pad­ku niejed­nakowej licz­by wier­szy w pozy­cji boczku i odpowiada­ją­cych jej pozy­c­jach rubry­ki poziomej  zachowu­je się równą lin­ię górnych (pier­wszych) wier­szy tek­stów
  4. W tabelach bez linii dopuszcza się rów­nanie tek­stów do lewego brzegu pozy­cji
  5. Licz­by umieszcza się na tej samej wysokoś­ci ( w równej linii poziomej), co ostat­ni wier­sz boczku lub środ­ku­je w pio­nie wzglę­dem pozy­cji zaw­ier­a­jącej najwięk­szą liczbę wier­szy
  6. Jeżeli w pozy­c­jach rubrykowych wys­tępu­ją tek­sty i licz­by, ich poziom ustaw­ia się tak, aby początkowe wier­sze umieszc­zone były na tej wysokoś­ci, co pier­wszy wier­sz boczku
  7. W przy­pad­ku wys­tąpi­enia w tabeli liczb, jed­nos­t­ki umieszcza się pod jed­nos­tka­mi, a dziesiąt­ki pod dziesiątka­mi i środ­ku­je się wzglę­dem licz­by zaw­ier­a­jącej najwięcej cyfr. (Zdję­cie numer 7)
  8. Licz­by mianowane różny­mi jed­nos­tka­mi miary środ­ku­je się w poziomie, nie przestrze­ga­jąc zasady ustaw­ia­nia jed­nos­tek pod jednostkami.(Zdjęcie numer 8)
  9. Licz­by połąc­zone znaka­mi przyję­ty­mi w danej pub­likacji do oznacza­nia zakresów „od…do” lub znaka­mi „÷” umieszcza się tak, aby zna­ki wys­tępowały pod znaka­mi, w przy­pad­ku liczb jed­nos­t­ki wys­tępowały pod jed­nos­tka­mi, a dziesiąt­ki pod dziesiątka­mi. Dopuszcza się odstąpi­e­nie od tej zasady w przy­pad­kach wys­tępowa­nia liczb o znacznie zróżni­cow­anej licz­bie cyfr. (Zdję­cie numer 9)
  10. Licz­by połąc­zone znaka­mi przyję­ty­mi w danej pub­likacji do oznacza­nia zakresów „od…do” lub znaka­mi „÷” oraz licz­by poje­dyncze bez tych znaków umieszcza się pośrod­ku liczb poje­dynczych, z zachowaniem linii pio­nowej znaków. Przed i po znakach nie wstaw­ia się odstępów. (Zdję­cie numer 10)
  11. W liczbach z ułamka­mi ułamek umieszcza się pod ułamkiem. (Zdję­cie 11)
  12. Licz­by rzym­skie wys­tępu­jące przed tek­stem lub stanow­iące kole­jne numery wyrównu­je się do prawej strony.(Zdjęcie numer 12)
  13. Poje­dyncze licz­by rzym­skie środ­ku­je się w poziomie.(Zdjęcie numer 13)
  14. Licz­by rzym­skie połąc­zone znaka­mi przyję­ty­mi w danej pub­likacji do oznacza­nia zakresów „od..do” umieszcza się tak, aby zna­ki wys­tępowały pod znaka­mi. (Zdję­cie numer 14)
  15. Licz­by pię­cio­cyfrowe i więk­sze rozdziela się spac­ja­mi na grupy trzy­cyfrowe. Jeżeli choć w jed­nej tabeli obok liczb czte­ro­cyfrowych wys­tępu­ją licz­by więk­sze, to we wszys­t­kich tabelach wchodzą­cych w skład danej pra­cy licz­by czte­ro­cyfrowe także dzieli się na grupy trzy­cyfrowe
  16. W tabelach nie pozostaw­ia się pustych pozy­cji rubrykowych. W przy­pad­ku braku danych sto­su­je się następu­jące zna­ki umowne:
  17. ― (Kres­ka), zjawisko nie wys­tępu­je
  18. 0 (zero), zjawisko ist­nieje, jed­nak w zbyt małych iloś­ci­ach, aby jego wielkość moż­na było wyraz­ić wartoś­cią liczbową w danej tabeli
  19. . (krop­ka), zupełny brak infor­ma­cji lub brak infor­ma­cji wiary­god­nych
  20. X , wypełnie­nie rubry­ki jest niemożli­we ze wzglę­du na układ tabeli
  21. „w tym”, nie poda­je się wszys­t­kich skład­ników sumy
Zdję­cie numer 7
Zdję­cie numer 8
Zdję­cie numer 9
Zdję­cie nr 10
Zdję­cie nr 11
Zdję­cie nr 12
Zdję­cie nr 13
Zdję­cie nr 14

Numeracja rubryk

  1. Poziome rubry­ki numeru­je się jedynie wtedy, gdy autor powołu­je się na ich numery w  tekś­cie. Numer­ację wykonu­je się liczba­mi arab­ski­mi bez kropek, ewen­tu­al­nie pod­grupy oznacza się lit­era­mi alfa­betu bez kropek
  2. Poziome rubry­ki w tabeli numeru­je się jedynie wtedy, gdy autor cytu­je ich numery w tekś­cie, gdy numer­ac­ja poma­ga w odczy­ta­niu treś­ci tabeli lub gdy część tabeli jest przenos­zona na następ­ną stronę, a brak miejs­ca nie pozwala na powtórze­nie nagłówków. Numer­ację oznacza się liczba­mi arab­ski­mi bez kropek

Przypisy do tabel

  1. Jeżeli jako odnośników do przyp­isów odnoszą­cych się do treś­ci tabeli uży­wa się cyfr arab­s­kich, to w  celu odróżnienia ich od liczb pojaw­ia­ją­cych się w tabeli moż­na po nich dodać naw­ias zamyka­ją­cy
  2. Przyp­isy do treś­ci tabeli umieszcza się bezpośred­nio pod tabelą
  3. Przyp­isy do tytułu tabeli umieszcza się u dołu kolum­ny razem z inny­mi przyp­isa­mi
Tekst został opracowany na podstawie książki Roberta Chwałowskiego “Typografia typowej książki”

Ćwiczenie sprawdzające wiedzę

Poniżej zna­j­du­ją się trzy tabele. Jed­na z nich jest złożona bez błędów, nato­mi­ast w dwóch pozostałych wys­tępu­ją po 3 błędy. Zna­jdź i określ jakie to błędy.

Tabela numer 1
Tabela numer 2
Tabela numer 3